Στη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη, ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας περιορίζει ιδιαίτερα την ένταση της θεραπείας, ιδίως όταν πρέπει να χορηγηθεί αγωγή με ινσουλίνη. Ο υψηλότερος κίνδυνος αφορά τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, αλλά επηρεάζονται επίσης οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 υπό ινσουλινοθεραπεία. Τέλος, τα φάρμακα της ομάδας των σουλφονυλουριών (π.χ. γλιμεπιρίδη, γλιβενκλαμίδη) προκαλούν επίσης υπογλυκαιμία. Γενικά, όσο χαμηλότερη είναι η HbA1c, τόσο υψηλότερος είναι ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας (βλ. Σχήμα 1).
Καλά νέα: Νέες μορφές χορήγησης γλυκαγόνης βελτιώνουν τις θεραπευτικές επιλογές για τις σοβαρές υπογλυκαιμίες.
Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην παρακολούθηση και θεραπεία ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη είναι η εκτίμηση των νοητικών λειτουργιών σε βάθος χρόνου. Δεδομένα από μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες καταδεικνύουν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, τόσο αγγειακής όσο και νευροεκφυλιστικής αιτιολογίας σε ασθενείς με >20 χρόνια διάρκεια σακχαρώδους διαβήτη, ποσοστό που φαίνεται να υποτιμάται από το γεγονός του μειωμένου προσδόκιμου επιβίωσης λόγω της ίδιας της νόσου.
Η πανδημία COVID-19 εξακολουθεί να μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε τον τρόπο ζωής μας με δραματικές συνέπειες για την καθημερινότητά μας. Τι σημαίνουν, εντούτοις, τα περιοριστικά μέτρα για την υγεία ατόμων, που ανήκουν σε ομάδες κινδύνου, όπως είναι οι ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη; Η ακόλουθη μελέτη δείχνει μια σημαντική αύξηση των ακρωτηριασμών!
